Edibe Aydin

Edibe Aydin


BEN BI UŞAHLARLA MEKİRE DÜŞMİŞEM

09 Aralık 2019 - 11:20

BEN BI UŞAHLARLA MEKİRE DÜŞMİŞEM

Sebehin zortiğinden kahilar.

Gözlerini öfeliler hemen zuvağa çıhılar.

Karşı kapıdan Mehe, yapışıh komşıdan Zele, tetirbeden Cemo,bizim kapıdan da Miçe ‘ den Hecce çıhılar.

Zuvahta, ses seda başli.

Birez soyra bahisan bi kalabalıh bi hallahop.

Üreğim kopi.

Başımı takadan çıhattım bahtım.

Şıhe Emmi , çöğenini yere vura vura uşahlara huylanı.

“Niye bı yola daş komısız,giden gelenin ayağına deği”

İçimden dedim ki : Yaşıdan başidan utan!

Bı uşahlardan pehle mi kurisan.

Mektep yoh.

Heyat küçük.

Bi luhma zuvağa çıhılar, sen niye karışisan”

Ama mehlenin böyiği bele bi söz söyleyemem.

Allah razı olsın.

Neciye Dayze uşahlara pendir dirmiği yapar.

Kudırmahtan dili damağı kurıyan uşahlara savıh su verir.

Bınca eyyinin yanında bi Şıhe Emmi’ nin huysızlığını hoş görah.

Zuvah olmazsa ben ölmişem.

Yedi uşağı evde nasıl tutacağam.

Eyyi ki zuvah var.Yohsa evde” ebe sahlama” oynılar.

Biri zerzembiye, biri zehre damına, biri hepengin yanına sahlani.

Evin içi efin tefin oli.Heyada çizgi çiziler .

Hop hop oynilar.Valla evde kalabalıh daha zor.

Zuvah daha eyyi.Daha ne deyim bacım. MEKTEPLER TAHTİLSE UŞAHLAR BAŞIMIN MEKİRİ OLİ.

Edibe Aydın( Kahya)

07/12/2019

YORUMLAR

  • 0 Yorum